Blog SuperSunday Zolder

19-07-2020

Zondag 19 Juli, onze tweede Trackday. Deze zondag was er een Super Sunday gepland van Skylimit Events gepland op het circuit in Zolder. We hadden deze dag rond 08:00 afgesproken met nog 2 andere kennissen, ook vader en zoon. Eenmaal verzameld waren wij klaar om te vertrekken richting Zolder. Dit is zo’n 45 minuten rijden vanuit ons (Sittard). Tegen een uur of 09:00 kwamen wij aan op het circuit en was het tijd om de auto af te laden en alle spullen uit te pakken. Dit ging echter niet al te soepel, omdat ik (ja,Wout 😉), de auto niet op de handrem en niet in de versnelling heb gezet toen ik deze op de kar geladen heb. Toen ik de laatste spanband los maakte begon de auto naar achter te rollen. Gelukkig hadden pap, ik en een oplettende buurman dit in de gaten en konden de auto nog net op tijd tegen houden. De auto snel in de versnelling en op de handrem gezet en toen de auto verder afgeladen.

Zonder ergens van te weten, bleken wij recht naast de sleepdienst op de paddock te staan. Volgens alles en iedereen blijkt dit ongeluk te brengen. Dat is dus wel gebleken, wordt vervolgd…

Nu was het tijd om de race-overall aan te trekken. Ondertussen kwamen onze ‘’monteurs’’ aan op het circuit. Genoemd: Tante Tonnie en Ome Cel. Dit waren dus niet onze ‘’monteurs’’, maar familie. Maar vanwege de geldende coronaregels konden wij alleen mensen met een ‘’functie’’ meenemen naar het circuit. Dus werden zij omgedoopt tot ‘’monteur’’.

Na nog even een snel bakje koffie met onze monteurs gedaan te hebben, was het tijd voor onze eerste sessie te gaan rijden. Deze begon om 10:50 en duurde zo’n 40 minuten. Deze hebben wij goed kunnen rijden, tot het moment kwam dat er iemand van de baan af was gevlogen. Rode vlag, dit betekend van de baan af en opstellen in de pitstop. De baan moest schoon en vrij gemaakt worden. Dit duurde redelijk lang en ging dus van onze rij tijd af, helaas. Toen wij eindelijk weer konden was het na 2 rondjes al klaar en zat de tijd erop. Terug na de paddock.

Omdat wij natuurlijk naast de sleepdienst stonden waren wij wel eens benieuwd hoe dat een beetje in werking zou gaan en of, als wij eens met pech zouden komen te staan, zij ons kwamen halen. Daar op kregen wij het antwoord: ‘’Voor ‘n vla doe wij al veel, hé meneer’’ ,op zijn typisch Belgisch. Hier lachten wij natuurlijk mee.

13:20, tijd voor ons voor de tweede sessie op te stellen. Wij waren nog net niet aan de beurt om de baan op rijden, en toen was het alweer prijs. De eerste twee auto’s die de baan op gingen, reden zich in de tweede bocht van de baan af. Weer een rode vlag, echter duurde dit zeker een 25 minuten voordat alles opgeruimd en vrij was. Er bleven dus nog maar 15 minuten over om te rijden. Echter konden wij deze niet volmaken. Oorzaak, een kapotte koppeling… Wij reden net op het laatste stuk voor de pit-ingang, toen de auto alleen nog maar toeren maakte maar geen meter meer voorruit kwam. Gelukkig konden wij zo rechtdoor de pits in rollen, maar niet ver genoeg tot op de paddock. Dus, de sleepdienst moest er aan te pas komen. Omdat we vrij kort bij het hek van de sleepdienst stonden konden zij ons het laatste stukje even duwen tot op onze paddock plaats.

Natuurlijk eerst even een poosje gebaald, want de laatste sessie kon niet meer gereden worden helaas. Ook moest de auto binnenkort een grote reparatie ondergaan. Voor de koppeling te vervangen moet namelijk de hele versnellingsbak eruit. Maar dat ter zijde… Na dat we de auto op m.b.v. de lier op de kar hadden geladen, zijn wij al eerder naar huis gereden. Toen alles in de loods af en uit geladen. Rond 16:00 waren wij thuis en de dag zat erop.

Kortom, een toch leuke, maar vooral leerzame dag. En oh ja, we zijn de sleepdienst nog een vlaai verschuldigd… Deze zullen wij de eerstvolgende keer mee moeten nemen als wij naar circuit in Zolder gaan.

Alle foto’s zijn te vinden op onze media pagina!

Wout Vaasen